ETER I TRANSFORMACJA GALILEUSZA

PRACA W JĘZYKU POLSKIM Otwórz
Bronisław Maciąg
Jan Maciąg
ETER
I TRANSFORMACJA
GALILEUSZA
Tarnobrzeg 2016
Polska
W pracy tej stworzony został model matematyczny interferometru Alberta Michelsona przy założeniu istnienia eteru i zastosowaniu Transformacji Galileusza.
Z doświadczeń Michelsona-Morleya i wartości przesunięć prążków interferencyjnych w tym modelu wynika istnienie eteru i stosowalność transformacji Galileusza.
Istnieje zatem absolutny (wyróżniony) układ odniesienia, nieruchomy względem eteru i czas absolutny, jednakowy we wszystkich układach inercjalnych. Czas absolutny wyznaczają zegary atomowe, nieruchome w układzie absolutnym. Zegary w układach inercjalnych spóźniają się względem czasu absolutnego.
Wykazano, iż czas życia cząstek nietrwałych, które poruszają się względem eteru, jest dłuższy od czasu życia takich samych cząstek nieruchomych względem eteru.
Określono szybkości środków Ziemi, Słońca i Galaktyki względem eteru przy użyciu interferometru. Szybkość Ziemi względem eteru można obliczyć również, gdy znane są wyniki obserwacji ruchu obrotowego Ziemi przy użyciu zegarów atomowych.
Szczególną teorię względności potwierdzają wyniki doświadczeń w laboratoriach w granicach błędów pomiarów, przy istniejących dokładnościach urządzeń pomiarowych. Z rozważań zawartych w pracy wynika, że powodem tego jest bardzo mała szybkość Ziemi względem eteru w porównaniu z szybkością światła. Podczas obserwacji ruchu obrotowego Ziemi przy użyciu zegarów atomowych, szczególna teoria względności prowadzi do niezrozumiałego, nadmiernego wydłużania się doby Ziemi. W pracy wykazano, że tak znaczne wydłużanie się doby jest pozorne. W rzeczywistości jest odwrotnie - czasy mierzone przez zegary atomowe są opóźnione względem czasu wyznaczanego przez ruch obrotowy Ziemi.
Wykazano, że wzór Alberta Einsteina na energię rozpędzanej cząstki E=mc2 słuszny jest w układzie absolutnym. W układzie inercjalnym, energia cząstki rozpędzanej zależy od szybkości absolutnej tego układu i kierunku, w którym jest rozpędzana . Szybkość Ziemi względem eteru jest bardzo mała, zatem wzór ten sprawdza się w granicach błędów pomiaru.


Autorzy: Bronisław Maciąg & Jan Maciąg


ROZWAŻANIA >>
KONTAKT (CONTACT) >>
WYWIAD >>